Echte mensen graag

Om goed te kunnen verbinden, om authentiek te zijn, om vertrouwen te geven of te vragen worden er veel campagnes geschoten met “échte mensen”. Dit zijn mensen die échter lijken dan modellen, mensen die het product of dienst echt gebruiken of echt ondernemer, accountant of bakker zijn. Klinkt overzichtelijk.

Maar het is een behoorlijk klus, want waar vind je die “échte mensen”? En wanneer zijn ze echt genoeg en hoe regel je dat? Want ja, je wilt dat beeld toch graag gebruiken voor de campagne, niet alleen in print maar ook graag voor insta, in presentaties en misschien willen de vestigingen er ook nog wel wat mee … En ja, hoe maak je daar nu een quitclaim voor? Moeten die échte mensen een vergoeding krijgen, net als echte modellen? En wie moet dat dan echt gaan fotograferen?

First things first
Terug naar het begin … die échte mensen, waar vind je ze? En wanneer zijn ze echt genoeg? Voor wie moeten ze op welke manier echt zijn? En hoe echt willen we het dan? En daar ga je …. Toch maar een mindmap maken, nog een brainstorm met collega’s en bureau, en oh help een overzicht maken van leeftijden, geslacht (of doen we gender?) rollen, kleuren, hippigheid (yogamat? Klein hondje of een stadskip?),… Iedereen in een vakje, alle vakjes gevuld en hop aan de slag! Dit zijn ze, alle échte mensen in de doelgroepen voor HR, voor die corporate campagne om het vertrouwen te herstellen of om eenzaamheid bij jongeren onder de aandacht te brengen.

Het blijft geforceerd, te vaak zie je dat er ondanks alle goede bedoelingen een rare middelmatigheid ontstaat die net iets te niks is, net iets te geconstrueerd of ja … dat het toch doorslaat naar te veel van het een of te veel van het ander. Van te wit naar te gekleurd, van te oud naar veel te jong en hip (nee, niet heel Nederland eet dagelijks een avocado) of toch niet echt genoeg. Want ja, dat echte? Wat maakt een mens nu een echt mens …

Noem Bas Bas
Echte mensen zijn in ieder geval niet te vangen in een vakje. Wat wel helpt is om vanaf het begin mensen te portretteren om de reden waarom je ze hebt gevraagd, de échte reden. Geef die echte mensen het podium, noem Bas gewoon Bas als hij dagelijks iets doet aan de eenzaamheid van zijn buurvrouw. En noem Mounir gewoon Mounir als hij als accountant wordt geportretteerd in een campagne voor ondernemers. Dan maak je verbinding, ben je authentiek en doe je ook iets met die echtheid.
Daarnaast helpt het natuurlijk om de juiste fotograaf opdracht te geven, de fotograaf die gelijk het vertrouwen krijgt van al die echte mensen. En bedenk je ook dat het echte leven altijd anders is dan dat jij en ik van achter ons bureautje kunnen verzinnen. En dat het leven pas echt is, als het nergens op lijkt.

Ter inspiratie:
Echte levens in de Nederlandse woonkamers van fotograaf Bram Tackenberg, een overzichtstentoonstelling is te zien in het Royal Museum of social distancing, Geleen.
Gepubliceerd op Linkedin op 20 mei 2020